Σύνδεσμοι προσβασιμότητας
Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010
Κοινή σύμπλευση, κοινά όνειρα... Προεδρική επίσκεψη την Πέμπτη! Στο φως το «ιστορικό» μνημόνιο! Επιμένει στα τελειώματα ο Βαλβέρδε Με γεμάτο… οπλοστάσιο Θεραπεία ο «Σάλπι», τρέξιμο ο «Μούσλι» Ενσωματώνονται οι διεθνής, ατομικό για δύο Ο... παππούς Ντάνιελ Κουζέν «Αγγλος» ο Κουμορτζί! Ετοιμος ο Κομπαγιάσι! Ετοιμοπόλεμος ο Αστέρας! Επιστρέφει ο Αντωνίου! Ενδέκατη η Εθνική στο Μουντομπάσκετ Τούρκικη προέλαση «Πετύχαμε μια μεγάλη νίκη» Αποχωρήσεων συνέχεια... «Το Μαρούσι θα ανταποκριθεί στους στόχους του» Ο πιο δύσκολος αγώνας της ζωής του... Επέστρεψε στην έδρα του Με Ασπιώτη για την ανατροπή Κορίτσια για φίλημα! Εδειξαν τα νύχια τους οι Αρκούδες Μουροφούσι και Χάιντλερ νικητές του «World Challenge» Κορυφαίοι του Ιουλίου... Του χρόνου 20 Στα μαλακά η Ferrari Καμία προσθήκη το 2011 Επιτυχημένη εγχείρηση για Λόρις Κράτσλοου αντί Σπις Αντόν, η επιστροφή Αθώος ο Χίγκινς
30/09/09 |1 Σχόλια
Η Δανία ή η Ελλάδα, όπως η Τσεχοσλοβακία ή ακόμη και η Σοβιετική Ενωση παλαιότερα, μπορούν για μια φορά στον αιώνα ή στο ήμισυ του αιώνα να κατακτήσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το Παγκόσμιο Κύπελλο, όμως, ποτέ. Η αντιστοιχία είναι Europa League και Champions League. Το Europa League μπορεί να το κατακτήσει, σε μια κάποια σεζόν, ο (που λέει ο λόγος) οποιοσδήποτε.
29/09/09 |6 Σχόλια
Τη νύχτα της Τετάρτης, στο Ολυμπιακό Στάδιο, μονομιάς ξεφύτρωσαν από εδώ κι από εκεί σαν τα μανιτάρια κι «έπαιζαν αγκωνιές» ποιος θα προλάβει να βγει πρώτος και να (υπενθυμίσει στο περιβάλλον-ΑΕΚ την παρουσία του με το, τάχα, να) υπερασπίσει τα κίτρινα δίκαια. Κατ' ουσίαν, να κάνουν το κομμάτι τους στην πλάτη-ΑΕΚ... και το κομμάτι του Μπάγεβιτς, που ως γνωστόν «δεν ασχολείται με τη διαιτησία», επίσης.
28/09/09 |4 Σχόλια
Ο Κώστας Κατσουράνης, 30 ετών απ' τις αρχές του καλοκαιριού, κι όμως ποτέ πριν δεν είχε παίξει στη ζωή του «τέτοιο» ματς. Τέτοιο, δηλαδή με αντιπάλους απέναντι που ακόμη και σήμερα, στο βάθος της ψυχής, νιώθει πως παραμένουν να είναι «οι δικοί του». Το όποιο πρόβλημα δεν επρόκειτο να είναι οι αποδοκιμασίες ενός πλήθους πάνω στο συναίσθημα του οποίου έγινε μεγάλη, αλλά άτεχνη, προσπάθεια να παρουσιαστεί (ο «Κωστάκης») κάπως.
26/09/09
Παρεκτός κι αν (αυτές τις πέντε ημέρες ώσπου να βγει, με το καλό, ο Σεπτέμβριος) ο Ντιόγκο κάνει... χατ τρικ μες στο «Emirates» την ερχόμενη Τρίτη, ό,τι άλλο και να συμβεί στο περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου habemus ήδη τον «Παίκτη του Μήνα» στη χώρα.
25/09/09 |6 Σχόλια
Οι νίκες, οι ισοπαλίες, οι ήττες έρχονται και παρέρχονται. Η ΑΕΚ, 4η (όχι 24η) αγωνιστική, έχει προλάβει να είναι ήδη στο -5, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Η ομάδα θα στρώσει, θα πάρει αποτελέσματα, θα παίξει και καλά. Αλλο είναι το σημαντικό. Οτι η ΑΕΚ γίνεται, ξανά, οικογένεια.
24/09/09
Πηγαίνει όπως με τη σύζυγο που έχει οριστικά αποφασίσει ότι θέλει (και προκύπτει ανάγκη εξτρά κονδυλίου στο οικογενειακό μπάτζετ για) καινούργια κρεβατοκάμαρα. Θα το πει μία, θα πέσει σε απροθυμία. Θα το πει δύο, θα πέσει σε υπεκφυγή. Θα το πει τρεις, θα πέσει σε δικαιολογία. Γενικώς, σε πάσης μορφής σθεναρή αντίσταση. Θα το πει... όσες χρειαστεί.
23/09/09
Ακούγοντας τον «τηλεοπτικό» λόγο ενός Στολτίδη ή ενός Παπαδόπουλου έξω από τα αποδυτήρια στην Τούμπα, μετά τη νίκη την Κυριακή, και ύστερα κοιτάζοντας τα αθλητικά φύλλα το επόμενο πρωί στο περίπτερο της Πλατείας, εξομολογούμαι ότι με διαπέρασε η... άγρια σκέψη πόση πλάκα θα είχε οι ποδοσφαιριστές να μιλάνε όπως γράφουν οι εφημερίδες. Ο λόγος των παικτών ήταν μετριοπαθής, συγκεκριμένος, γνωστικός, to-the-point. Την άλλη μέρα η ατζέντα είχε καρδιές, χαρακτήρες, DNA, ατσάλια και λοιπά μέταλλα.
22/09/09 |3 Σχόλια
Ο Αρης της μιας ώρας παιχνιδιού, ώς το 60', «είναι θέμα» για το ελληνικό πρωτάθλημα. Ωραίο θέμα. Στην Αθήνα, την Κυριακή, παρουσίασαν ό,τι πιο ενδιαφέρον έχει φανεί, αυτές τις αγωνιστικές στο σκηνικό της Σούπερ Λίγκας, σε δουλεμένο επιθετικό μηχανισμό. Και σε ατομικό χάρισμα, ώστε να τον υποστηρίξουν.
21/09/09 |2 Σχόλια
Με την τροχαία του Ολυμπιακού να απαγορεύει την κυκλοφορία στους ανοιχτούς λεωφορειόδρομους και να εξωθεί όλη τη δράση στα στενοσόκακα, η επιλογή του Κουτσιανικούλη και του Βιεϊρίνια στα φτερά του ΠΑΟΚ ήταν μια καθαρή παραδοξότητα. Η υπόθεση, τόση προσωπική μονομαχία (και σε τόσο κλειστούς χώρους) που προμηνυόταν, ήθελε ποδοσφαιριστές ικανούς στο σετ παιχνίδι. Στα ένας εναντίον ενός.
19/09/09 |4 Σχόλια
Η διεθνής εμπειρία του Λεονάρντο αρχίζει από τον Κασκαντά και φτάνει, το πολύ πολύ, έως την Αράχοβα. Η διεθνής εμπειρία του Νέμετ, μολονότι (ο Ούγγρος) νεότερος, είναι η μέρα και (του Βραζιλιάνου) η νύχτα. Το ματς, δε, γινόταν στο Λίβερπουλ. Ο Νέμετ ταξίδεψε με την πλήρη επίγνωση πού ταξιδεύουν. Ο Λεονάρντο ταξίδεψε, όπως πηγαίνεις σε ένα (πρώτο) ραντεβού στα τυφλά. Τίποτα καλό ή κακό, απλώς έτσι τους τα 'φερε η ζωή.
18/09/09 |1 Σχόλια
Ο Ζίκο ήταν πολύ βολική στις συνθήκες, και πολύ... έτοιμη στο πιάτο, λύση για να την αφήσει ο Σωκράτης Κόκκαλης να του φύγει. Σαν να έπεσε το μάννα απ' τον ουρανό καρφί στο κέντρο των εγκαταστάσεων του Ρέντη. Το μάννα δίνει στον ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού όλα τα επιχειρήματα. Τα χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή και όσο πιο αμάχητα γίνεται, για να τα διοχετεύσει (to whom it may concern, που λένε) σαν μηνύματα «εσωτερικής κατανάλωσης». Προς όποιον μπορεί να ενδιαφέρεται.
17/09/09
Η ροή του αγώνα στο «Βιθέντε Καλδερόν», τη νύχτα της Τρίτης, με οδηγούσε να περιγράφω με φράσεις όπως «ο Πουρσαϊτίδης κόβει τον Σιμάο» ή «ο Κόντης μαρκάρει τον Αγουέρο» ή «ο Χιώτης αποκρούει το σουτ του Φορλάν» και την ίδια στιγμή συνελάμβανα να ερωτώ... τον εαυτό μου «αδελφέ, ακούς τι λες;»;
16/09/09 |1 Σχόλια
Να εξομολογηθώ (μήπως και, διά της δημόσιας εξομολογήσεως, λυτρωθώ από) το τρελό κόμπλεξ που μου δημιούργησε ο... συνάδελφος-αρθρογράφος Βασίλης Καραπιάλης. Το οποίον είναι το εξής: ότι, ενώ εγώ τσιτσιρίζομαι κάθε μέρα με εκατοντάδες λέξεις σε τούτην εδώ τη σελίδα, εκείνος τα έγραψε όλα, τις προάλλες, στο δικό του σχόλιο με τρεις. Προσοχή στον Παπακώστα! Τελειώσαμε.
12/09/09
Καλό είναι τις κρίσεις μας (και) για τους ποδοσφαιριστές να τις διατυπώνουμε όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες, στον λεγόμενο «ανύποπτο χρόνο». Μετά, εκτεθειμένες σε έναν κόσμο τόσο μα τόσο υποψιασμένο οι κρίσεις μας, αναλαμβάνουμε τον κίνδυνο να εκληφθούν είτε ως αβάντα είτε ως υποβολιμαία απαξίωση.
11/09/09 |3 Σχόλια
Ενα, μάλλον το μοναδικό αλλά δεν είναι ασήμαντο, καλό που έκαναν οι δύο πεταμένοι στο Κισινάου πόντοι είναι ότι... χαλάρωσαν τα στόματα. Ανοιξαν. Λίγο λίγο, κι απ' έξω απ' έξω, ο ένας με τον άλλον λύνονται. Πρώτα ο Αμανατίδης, επί τόπου, αμέσως μετά ο Φύσσας, χθες ο Κατσουράνης.
10/09/09 |1 Σχόλια
Δυστυχώς... δεν έχω διατελέσει δισεκατομμυριούχος για να ξέρω πώς είναι να τα 'χεις και να μην μπορείς να ξοδέψεις ούτε σεντ. Ο,τι έπαθε, δηλαδή, ο Αμπραμόβιτς. Η Τσέλσι, θα διαβάσατε, απαγορεύεται να βγει στην αγορά και να ψωνίσει. Ούτε τον Ιανουάριο ούτε το ερχόμενο καλοκαίρι. Για την Τσέλσι, το παράθυρο θα ανοίξει ξανά τον Ιανουάριο του 2011.
09/09/09
Η τελευταία φορά, πριν από τη Βασιλεία το Σαββατόβραδο, που η Εθνική τιμωρήθηκε με μία κόκκινη κάρτα ουσίας (παραλείπω τις, έκτοτε, δύο ανώδυνες αποβολές του Γιώργου Καραγκούνη σε φιλικούς αγώνες στο Αβέιρο με την Πορτογαλία και στο Ριάντ με τη Σαουδική Αραβία), εννοούμε κόκκινη κάρτα που θα μπορούσε να έχει κόστος και που αντικατόπτριζε κακή διάθεση του διαιτητή, του Γάλλου Σαρ τότε, ήταν στη Σαραγόσα τον Ιούνιο... του 2003.
08/09/09 |2 Σχόλια
Οπως είπε κάποτε και ο μακαρίτης Μπράιαν Κλαφ, ωρυόμενος εναντίον του «ψηλού παιχνιδιού» που ήταν δεύτερη φύση στο βρετανικό ποδόσφαιρο «αν ο Θεός ήθελε να σηκώνουμε την μπάλα στον αέρα, θα έβαζε γρασίδι στα σύννεφα». Στην Ελλάδα, με την Εθνική, μπορούμε να το προεκτείνουμε: αν ο Θεός ήθελε να παίζεται το ποδόσφαιρο δίχως χαφ, θα ένωνε με αερογέφυρα τις δύο μεγάλες περιοχές του γηπέδου.
05/09/09
Η Εθνική, απόψε στη Βασιλεία, ισορροπεί ανάμεσα σ' ένα χρηστικό (αλλά... πολύ χρηστικό!) αποτέλεσμα και σε μια άδοξη, μίζερη και γκρινιάρικη ήττα...
04/09/09 |1 Σχόλια
Η λογική και η μετριοπάθεια κυριάρχησαν το ποινικό σκέλος, αν θέλετε το κομμάτι της ευθύνης του ατόμου. Η λογική και η μετριοπάθεια κυριάρχησαν και το πειθαρχικό σκέλος, το κομμάτι της λεγόμενης «αντικειμενικής ευθύνης». Μετά τον δικαστή του αυτοφώρου στη Θεσσαλονίκη προχθές, χθες η κοινωνία της ανεκτικότητας είχε ένα «ευχαριστώ» και για τον δικαστή της επιτροπής της Σούπερ Λίγκας.
03/09/09 |3 Σχόλια
Το... κωλοποδόσφαιρο δεν (χωρά μες στο μυαλό μου η ιδέα ότι μπορεί να) είναι λόγος για να ξεφτιλίζει ο άνθρωπος την υπόστασή του σε πανελλήνια μετάδοση, να πουλάει τζάμπα (όχι μόνο μαγκιά, αλλά επίσης) την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό του, να σέρνει πίσω του μια οικογένεια σε τούτη τη δίνη, να χάνει τη δουλειά του, να ανοίγει λογαριασμό με την Αστυνομία, με τα δικαστήρια, με το σωφρονιστικό σύστημα.
02/09/09 |1 Σχόλια
Ο Μπράις Μουν ανήκει, όπως και ο Γκαμπριέλ εκτιμώ, σε μια ειδική κατηγορία που έχω φτιάξει μες στο μυαλό μου: Ψεύτικοι παίκτες. Μια οφθαλμαπάτη, ιδίως στα πλέι οφ του Μαΐου, ο Νοτιοαφρικανός, η οποία (οφθαλμαπάτη) παρέσυρε πολλούς να σκεφτούν πολλά. Κι αναλόγως να μιλήσουν ή και να πράξουν. Αν σου ζητούν τον Μουν και σε πληρώνουν, δεν σκέφτεσαι. Λες απλώς «ναι». Ενα άτακτο παιδί, κατά κυριολεξίαν. Δίχως τακτοποίηση, δηλαδή, στο παιχνίδι του. Ενα παιχνίδι που λέγεται μπάλα. Οχι ποδόσφαιρο.
Επικοινωνήστε με τους συντάκτες της Εξέδρας, καταθέστε τις ερωτήσεις και απόψεις σας