Exedra Blogs

Αλέξης ΣπυρόπουλοςΑλέξης Σπυρόπουλος

Ενας «προδότης Κατσουράνης» χρησιμεύει αύριο στην ΑΕΚ

30/05/09

Να υπενθυμίσω, για αρχή, ότι ο νικητής αύριο βράδυ στο Μαρούσι, ΑΕΚ - Παναθηναϊκός, δεν κερδίζει τον Κώστα Κατσουράνη! Κερδίζει το δεύτερο, το «δύσκολο», εισιτήριο για τους δύο θερινούς προκριματικούς γύρους, πριν από τους φθινοπωρινούς ομίλους, του Τσάμπιονς Λιγκ. Ενα κρατούμενο.

...Συνέχεια

Η επιστολή στη FIFA (και άλλες σαχλαμάρες...)

29/05/09

Ενα σημαντικό πρόβλημα με τη διοίκηση στην ΑΕΚ είναι πως διαβάζουν πολλή... εφημερίδα. Και πως ό,τι διαβάζουν, το δένουν και βασίζονται σ' αυτό. Πράγματα που είναι για να τα κάνει ο Βαρούχας! «Πού το ξέρετε;» – «Το γράφουν οι εφημερίδες, βοά ο τόπος!» Ασόβαρο.

...Συνέχεια

Η χειρονομία του Ρουί Κόστα

28/05/09

Η ελληνική Σούπερ Λίγκα, όσο συγκριτικό ντεσαβαντάζ αντιμετωπίζει όποτε ανταγωνίζεται ένα «καλό» δυτικοευρωπαϊκό πρωτάθλημα για να προσελκύσει έναν ξένο ποδοσφαιριστή επιπέδου π.χ. Γιοβάνοβιτς, τουλάχιστον καλύπτει ένα μέρος του χάντικαπ όποτε η πατρίδα γίνεται αβαντάζ που προσελκύει ξενιτεμένους Ελληνες παίκτες, την οικογένειά τους ιδίως, πίσω.

...Συνέχεια

Γιουνάιτεντ... με over

27/05/09

Τι κάνει ένας φαν της Λίβερπουλ το δίωρο του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ; Πηγαίνει σινεμά, είναι μία λύση, έχω ακούσει στη δουλειά γαύρους που την εφαρμόζουν με συνέπεια κάποιες αφόρητες ευρωπαϊκές νύχτες των βάζελων. Ενα χρόνο πίσω, βραδιά τελικού στη Μόσχα, 21 Μαΐου ανήμερα, το είχε σώσει η καλή κουμπάρα μου, η Ελένα, που γιόρταζε, κάλεσε κόσμο στο σπίτι, πήγαμε, έριχνα καμιά ματιά πού και πού, πέρασε.

...Συνέχεια

Πράσινη πολυμετοχικότητα, κόκκινη εταιρική διοίκηση

26/05/09

Επεσε πρόσφατα στα χέρια μου, για την ακρίβεια τον έφερε σπίτι από τη διπλανή πόρτα ο σπάνιος φίλος (γιος της αδελφής του Γιώργου και του Αριστείδη Καμάρα) Θανάσης Μακρυνιώτης, ο τόμος πολυτελείας των 100 ετών του Παναθηναϊκού. Ασήκωτος, όσο αντιστοιχεί στο βάρος της ιστορίας του συλλόγου.

...Συνέχεια

Στα χρόνια του Σαλπιγγίδη και του Ογκουνσότο

23/05/09

Η γειτονιά μας (Νέα Σμύρνη) υποδέχεται σήμερα μιλιούνια Αγρινιώτες και Ροδίτες, μια εικόνα-παραπομπή στο παλαιό ποδόσφαιρο που κάποτε παιζόταν, την εποχή της αθωότητας, σε τούτο τον τόπο. Ενα καλωσόρισμα. Ελπίζω ότι θα βρουν το μέρος μας ωραίο και ότι θα κερδίσουν τον σεβασμό μας με το να το σεβαστούν. Επίσης είμαι βέβαιος πως οι ποδοσφαιριστές τους θα... πάθουν ένα ευχάριστο πολιτισμικό σοκ με το τερέν που θα πατήσουν, ένα απ' τα ελάχιστα χαλιά (απέναντι στα τόσα χάλια) της χώρας.

...Συνέχεια

Οι πέντε Βραζιλιάνοι και ο Κύριος Κανένας

22/05/09

Σοφία, στο ποδόσφαιρο, είναι τα αυτονόητα και τα ξεκάθαρα. Οχι τα ασκόπως μπερδεμένα και τα συγκεχυμένα. Ο Λουτσέσκου είναι 64 ετών, παππούς. Ο Σάαφ είναι 48 ετών, νεαρός. Η γεροντική σοφία οδήγησε τον Ρουμάνο στο μονοπάτι προς τα αυτονόητα του παιχνιδιού. Η νεανική ανησυχία οδήγησε τον Γερμανό στο να κάνει τη ζωή, τη δική του και των παικτών του, πολύπλοκη.

...Συνέχεια

Η πλάνη του «εφικτού» UEFA

21/05/09

Είναι η εποχική συζήτηση που κάθε χρόνο (ιδίως τέτοια μέρα) έρχεται, παρέρχεται, επανέρχεται... κι αφήνει την κοινωνία του ελληνικού ποδοσφαίρου να ζει, σε σειρά ετών, στη θαυμάσια πλάνη της. Οτι ενώ το Τσάμπιονς Λιγκ είναι ένας καταφανώς μη ρεαλιστικός στόχος, απεναντίας το Κύπελλο UEFA είναι κάτι το εφικτό. Η πλάνη βασίζεται στον συλλογισμό, ποιοι κατακτούν το τρόπαιο, έστω ποιοι φτάνουν στους τελικούς.

...Συνέχεια

Ο Παναθηναϊκός «ανοίγει» τα παιxνίδια (... των άλλων)

20/05/09

Οι συνθήκες στο περιβάλλον έχουν τη μείζονα σημασία. Τα επιμέρους, την ελάσσονα. Οταν διαμορφώθηκαν, με κάποιον τρόπο, στο περιβάλλον-ΑΕΚ συνθήκες που έβγαλαν έξω απ' την πόρτα την ασταμάτητη κι αφόρητη ενδοσκόπηση-κλάψα (δεν έχουμε αριστερό μπακ, δεν έχουμε δεξιό μπακ, πού πάμε δίχως άκρα, από πού ερχόμαστε, γιατί υπάρχουμε, πού θα καταλήξουμε, υπάρχει μετά θάνατον ζωή, όλο αυτό το ρεπερτόριο...), τότε και άκρα να μη διαθέτεις, άκρα βρίσκεις! Ολα είναι διάθεση. Προδιάθεση. Με τη διάθεση κλείνεις αγώνα στη θερμή Τούμπα με εννέα παίκτες, με δεξιά πλευρά Ενσαλίβα πίσω - Εντίνιο μπρος, με αριστερή Κουτρομάνο πίσω - Μαντούκα μπρος, παίζεις στο τέλος 4-4-0 και φεύγεις, ναι, νικητής.

...Συνέχεια

Το άγχος να μας βγάλουν αληθινούς, το πάθος να μας βγάλουν ψεύτες

19/05/09

Ελπίζω ότι παραμένει βασικό, ως προτεραιότητα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, το να βλέπουμε (μπροστά απ' ό,τι άλλο) ωραίους αγώνες. Ο κυριακάτικος ΠΑΟΚ - ΑΕΚ ήταν, όντως, ένας από τους δυο-τρεις ωραιότερους αγώνες της σεζόν σε πρωτάθλημα, σε Κύπελλο, σε πλέι οφ, οπουδήποτε.

...Συνέχεια

Οι διαιτητές και ο ΠΑΟΚ

15/05/09

Με το 1/3 της διαδικασίας των πλέι οφ περαιωμένο, αν αναζητήσει κανείς κοινά χαρακτηριστικά των τεσσάρων αγώνων, δεν θα βρει πολλά. Ενα ίσως μόνο. Οτι και στους τέσσερις αγώνες οι διαιτητές έχουν «παίξει» καταφανώς καλύτερα, διότι απλούστατα παρουσιάζονται σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση απ' τον μέσο ποδοσφαιριστή-πρωταγωνιστή ενός εκάστου των αγώνων. Μην πω κι από τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή ενός εκάστου των αγώνων!

...Συνέχεια

FC Karagounis για Τσάμπιονς Λιγκ, FC Panathinaikos χλομό...

14/05/09

Το Step No 2 του Παναθηναϊκού προς αυτό που έχει ιστορικά κατοχυρώσει να είναι το «φυσικό περιβάλλον» του, το Τσάμπιονς Λιγκ, ήταν (μετά την Τούμπα, αυτήν τη φορά) ένα... κουτσό βήμα. Ολα φαίνεται πως, σε αντίθεση με τα περσινά άγευστα πλέι οφ, φέτος θα αποφασιστούν πάνω στο νήμα, 31 του μηνός, πάλι ΑΕΚ - Παναθηναϊκός, πάλι στο Μαρούσι, αλλά με την κερκίδα εκείνη τη νύχτα κατακίτρινη.

...Συνέχεια

Η νικήτρια είναι η νοσταλγία

13/05/09

Στα δεκαέξι χρόνια που ο Σωκράτης Κόκκαλης κρατά μονάχος το πηδάλιο του καραβιού-Ολυμπιακός, προσπαθώ να θυμηθώ εάν έχει υπάρξει άλλη φορά που το αφεντικό δέχθηκε τόση πολλή επίκριση για μία τόσο... σωστή απόφαση! Επειδή δεν ανανέωσε μία εργασιακή σχέση με, μην κρυβόμαστε, προδιαγεγραμμένο (εφόσον επεκτεινόταν) το «κακό τέλος» της.

...Συνέχεια

Ο νόμος στα χέρια του Πάμπλο

12/05/09

Από την προσωπολατρεία που τον έκανε στάμπα, σαν Τσε, στα T-shirts, έως τις κραυγές που τώρα τον κάνουν αποδιοπομπαίο του πεταματού, ανάμεσα στα δύο άκρα δηλαδή, μεσολαβεί ένα αχανές χωράφι. Το χωράφι, στο οποίο έχει να εργαστεί ο ΠΑΟΚ. Ο Πάμπλο Γκαρσία είναι ποδοσφαιριστής που κατέχει και παίζει την, τόσο καθοριστική, θέση νούμερο έξι (πολύ) πάνω απ' τον μέσο όρο. Επίσης, ο Πάμπλο Γκαρσία είναι αυτός που είναι και «δεν αλλάζει».

...Συνέχεια

Η Πορτοκαλί Επανάσταση και ο «κενός» Καστίγιο

09/05/09

Στο Κίεβο έχω ταξιδέψει πολλές φορές, απ’ την εποχή της ανατολής του αστεριού Σεβτσένκο ακόμη, ύστερα και με την Εθνική, άλλη μία την περασμένη εβδομάδα. Προκύπτει η αβίαστη επιβεβαίωση ότι η πόλη πλέον, δέκα χρόνια απ’ την πρώτη επίσκεψη, είναι μια ξεκάθαρα αναπτυσσόμενη, και πάντοτε κούκλα, πρωτεύουσα της Ευρώπης.

...Συνέχεια

Ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο και το (ιδανικό του) box office

08/05/09

Να το γράψω απ’ την αρχή, γιατί μετά... θα το ξεχάσω: ο Ζινεντίν Ζιντάν έκανε (ναι, κι όμως) λάθος τον Μάρτιο όταν είπε ότι ο Στίβεν Τζέραρντ είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο δεν είναι ο Τζέραρντ και δεν παίζει στη Λίβερπουλ. Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο παίζει στην Μπαρτσελόνα. Και δεν λέγεται... Μέσι. Επίσης, δεν λέγεται Ετο’ο, Ανρί, Τσάβι, Ντάνι Αλβες ή όπως αλλιώς. Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο παίζει στην Μπαρτσελόνα και λέγεται Ινιέστα.

...Συνέχεια

Το «πακέτο ιδεών» Πανόπουλου και το ανακάτεμα των κατηγοριών

07/05/09

Από τη μια φορά κι έναν καιρό που πήγαινα, ακόμη, σχολείο και γελούσαμε όταν μάθαμε πως ο (θείος του νυν πρωθυπουργού) Αχιλλέας Καραμανλής, υπουργός των Σπορ, σε μια νύχτα μέσα αποφάσισε να αυξήσει τους εταίρους της Α’ Εθνικής για να παραμείνει στην κατηγορία η υποβιβασθείσα ομάδα της εκλογικής περιφέρειάς του(ς), ο Πανσερραϊκός, το είχα... εμπεδώσει.

...Συνέχεια

Οταν ο Κόκε κάνει τον παράγοντα...

06/05/09

Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αρη διάγει τη φάση που εγκυμονεί να αναδείξει τον επόμενο γραμματέα του Πολίτ Μπιρό. Την επόμενη Αλέκα του κόμματος, αν θέλετε, αφού η κυρίαρχη φράξια έχει καταλήξει, με προφανές φιτίλι της εξέλιξης το ξεκάθαρα αποτυχημένο αγωνιστικό αποτέλεσμα της σεζόν, ότι ο χρόνος του συντρόφου Σκόρδα τελειώνει. Τα υπόλοιπα, αν θέλεις να βρεις, μετά την αγωνιστική αποτυχία βρίσκονται εύκολα.

...Συνέχεια

Οι στιγμές που αγέρωχοι μεγιστάνες νιώθουν γήινοι...

05/05/09

Ηταν παράτολμο το challenge που βάλαμε το Σάββατο εδώ, κι οι φίλοι μου... γελούσαν μαζί μου, ο ελληνικός τελικός να κερδίσει το στοίχημα του ζάπινγκ απ' το ταυτοχρόνως διεξαγόμενο ισπανικό clasico. Οι αριθμοί ωστόσο, όσο τέλος πάντων τους πιστεύει κανείς, επιβεβαιώνουν πως το στοίχημα το κέρδισε, πράγματι, ο ελληνικός τελικός. Θα το κέρδιζε, είμαι βέβαιος, ακόμη κι αν το κλάσικο «έπαιζε» σε ελεύθερης προσβάσεως κανάλι.

...Συνέχεια

Εχουμε κι εμείς δικό μας 4-4 να καμαρώνουμε...

03/05/09

Η δουλειά προηγείται κι η διασκέδαση έπεται, αλλά καμιά φορά η δουλειά είναι τελικά, μην παραπονιόμαστε, η καλύτερη διασκέδαση. Οσοι ανεβήκαμε στο Μαρούσι χάσαμε το «Μπερναμπέου πάρτι», ύστερα χάσαμε και την επαναπροβολή του σε μαγνητοσκόπηση, αλλά χαλάλι. Ζήσαμε αυτό. Κανονικό… σινεμά.

...Συνέχεια

Το στοίχημα του ζάπινγκ

02/05/09

Η δουλειά με στέλνει το Σάββατο (02/05) στο Στάδιο. Μακριά, δηλαδή, απ' τον καναπέ και το διασπαστικό (λίγο ο τελικός, λίγο το «Μπερναμπέου») τηλεκοντρόλ που μάλλον θα διάλεγα εάν με ρωτούσαν. Η δουλειά, όμως, δεν ρωτά. Ριζικό, αλλά το παίρνεις απόφαση και συγκεντρώνεσαι στο ένα. Γλιτώνεις το βάσανο του ζάπινγκ και τον πειρασμό των, κατ' ουσίαν ανόητων στη λογική βάση τους, συγκρίσεων. 'Η, έστω, παραλληλισμών.

...Συνέχεια

Η Ατζέντα της Εβδομάδας