Σύνδεσμοι προσβασιμότητας
Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010
Κοινή σύμπλευση, κοινά όνειρα... Προεδρική επίσκεψη την Πέμπτη! Στο φως το «ιστορικό» μνημόνιο! Επιμένει στα τελειώματα ο Βαλβέρδε Με γεμάτο… οπλοστάσιο Θεραπεία ο «Σάλπι», τρέξιμο ο «Μούσλι» Ενσωματώνονται οι διεθνής, ατομικό για δύο Ο... παππούς Ντάνιελ Κουζέν «Αγγλος» ο Κουμορτζί! Ετοιμος ο Κομπαγιάσι! Ετοιμοπόλεμος ο Αστέρας! Επιστρέφει ο Αντωνίου! Ενδέκατη η Εθνική στο Μουντομπάσκετ Τούρκικη προέλαση «Πετύχαμε μια μεγάλη νίκη» Αποχωρήσεων συνέχεια... «Το Μαρούσι θα ανταποκριθεί στους στόχους του» Ο πιο δύσκολος αγώνας της ζωής του... Επέστρεψε στην έδρα του Με Ασπιώτη για την ανατροπή Κορίτσια για φίλημα! Εδειξαν τα νύχια τους οι Αρκούδες Μουροφούσι και Χάιντλερ νικητές του «World Challenge» Κορυφαίοι του Ιουλίου... Του χρόνου 20 Στα μαλακά η Ferrari Καμία προσθήκη το 2011 Επιτυχημένη εγχείρηση για Λόρις Κράτσλοου αντί Σπις Αντόν, η επιστροφή Αθώος ο Χίγκινς
31/03/09
Θυμάμαι αδρά την πρώτη φορά που είδα εν Ελλάδι τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς να παίζει ποδόσφαιρο στα ασπροκόκκινα (του Πανηλειακού), αρχές δεκαετίας του '90. Με είχε στείλει στον Πύργο ο Νίκος Κατσαρός, να σπικάρω το «ενημερωτικό τρίλεπτο» ενός ματς Κυπέλλου του Παναθηναϊκού, εκεί, για το Mega.
28/03/09
Για να περάσει κάπως η ώρα, ταξιδεύοντας προς το Τελ Αβίβ, είπα να παίξω με τη Μηχανή του Χρόνου. Δεν ήταν άσχημα, είχε πλάκα, στο τέλος κάτι βγήκε κιόλας. Σας καλώ να το κάνουμε και μαζί. Να πάμε με τη Μηχανή πίσω στα «εκτός έδρας» (προκριματικά ματς διοργανώσεων), αναποδογυρίζοντας τη σειρά, όλα αυτά τα χρόνια που τελούμε υπό τη γερμανική κυριαρχία του Οτο Ρεχάγκελ. Θα δείτε πού θα καταλήξουμε...
27/03/09
Ο τυφλοσούρτης της Εθνικής, χρόνια τώρα, είναι ο δεδομένος: παίζουν οι άλλοι με δύο (φορ) μπροστά; Παίζουμε εμείς με τρεις (σέντερ μπακ, ένας λίμπερο και δύο στόπερ... όπως 80s) πίσω. Ράβδος στη γωνία, άρα βρέχει.
25/03/09
Οι δυσκολίες προσαρμογής στο ελληνικό περιβάλλον είναι αντικειμενικές. Καμιά φορά, ακόμη και για τους... Ελληνες. Η (υπέροχη) οικογένεια του ποδοσφαιράνθρωπου Γιάννη Αναστασίου για παράδειγμα, αλλιώς μαθημένη ύστερα από οκτώ χρόνια μόνιμης διαβίωσης στις Κάτω Χώρες, εδώ ζορίζεται άσχημα με την (επιστροφή στην) αθηναϊκή καθημερινότητα.
24/03/09
Ο Ντιόγκο, ναι, είναι το προφανώς πιο ακριβό στοιχείο της περιουσίας του Ολυμπιακού. Ο συνδυασμός χάρισμα-ηλικία-θέση-δυνατότητα μπορεί συν τω χρόνω, εάν μεσολαβήσει η σωστή κατεργασία για την ωρίμανση και δεν τον χαλάσουμε στην «εύκολη ζωή» της Σούπερ Λίγκας, να φέρει στο κλαμπ τα περισσότερα, από κάθε άλλο ποδοσφαιριστή, λεφτά. Δυνητικά, πάντοτε. Οχι αυτή τη στιγμή.
21/03/09
Ο φουκαράς ο Τάκης (Φύσσας) θα το φυσά και δεν θα κρυώνει μ' αυτόν τον μυστήριο κοιλαρά, τον εκτελεστικό πρόεδρο της Πόρτσμουθ Πίτερ Στόρι, επάνω στον οποίο (...βρήκε τον άνθρωπο) «πήγε κι έπεσε» για να κάνει καλά τη δουλειά του!
20/03/09
Προσπερνώντας τον μικρόκοσμο-ΑΕΚ στην ομφαλοσκόπησή του κι αφήνοντας στην άκρη τους βαρετούς γεροντοκορισμούς του επί χρόνια επαναλαμβανόμενου Μπάγεβιτς, μήπως θα ήταν πιο ενδιαφέρουσα ιδέα να κοιτάξουμε λιγάκι στο ευρύτερο περιβάλλον της Σούπερ Λίγκας (καθώς ευρισκόμαστε μάλιστα, ήδη, στην τελική ευθεία της περιόδου) για τους πιθανούς συνδυασμούς «κανονικοί προπονητές/φυσιολογικοί άνθρωποι»;
19/03/09
Αυτό που συνέβη χθες το βράδυ στην Τρίπολη ήταν μία υπέροχη συγκέντρωση, συσσώρευση τόσοι πολλοί που ήταν, ωραίων παικτών. Ωραίων, έως ωραιοπαθών. Και, όχι, δεν είναι απαραίτητο ότι εννοώ τον συνήθη ύποπτο (για το αδίκημα της ωραιοπάθειας) Λέτο. Παικτών που είναι και ποδοσφαιριστές... άμα ή όταν θέλουν, είναι και μπαλαδόροι, είναι και μπαλαδόφατσες. Ενδιαφέρον συναπάντημα, γενικώς. Κατέληξαν να δώσουν, στο τέλος, ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα δράσης. Δεν μας κούρασαν να τους βλέπουμε. Μας ξεκούρασαν.
18/03/09
Το πρότζεκτ «Οι 100 μεγαλύτεροι Ελληνες» είναι η μεταφορά της τυπικής (αγγλο)αμερικανιάς των top. Η λίστα top-5, top-10, top-20, top-50, top-100 «επί παντός». Από τους ζάπλουτους του «Forbes» ώς τους 50 καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Εβερτον! Πιάνει, πάντοτε. Διότι είναι το φέουδο του υποκειμενισμού.
17/03/09
Η Λίβερπουλ, για να μπούμε κατευθείαν στο... ωραίο θέμα των ημερών που διανύουμε, έχει ένα καλό κι ένα κακό. Το καλό, πρώτα. Αυτό είναι ότι το κλαμπ ευτυχεί να διαθέτει το κορυφαίο σετ «χαφ+στράικερ» σήμερα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ο Στίβεν Τζέραρντ μεσοβδόμαδα, μετά τη Ρεάλ και πριν από το «Ολντ Τράφορντ», είχε χαρακτηριστεί πολύ απλά «ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο» από κάποιον που, όσο να 'ναι, όλο και κάτι ξέρει... για καλύτερους παίκτες του κόσμου. Τον Ζινεντίν Ζιντάν. Ο Φερνάντο Τόρες, πάλι, δεν υπάρχει η ανάγκη κανείς Ζιντάν να μας πει ότι είναι αυτός που είναι. Ο top σέντερ φορ. Σε ταχύτητα, σε συγκρότηση, σε διορατικότητα, σε οξυδέρκεια. Ο σέντερ φορ που «τραβάει» όλη την ομάδα κι είναι μονάχα 24 ετών.
14/03/09
Συνειδητοποιώ ότι, ενώ είμαι 45 ετών, τον ΟΦΗ στη Β' Εθνική... δεν τον θυμάμαι! Από το (καλοκαίρι του) '71 ό,τι μου έχει μείνει, κι αυτό εντελώς αχνά, είναι ένας Παναθηναϊκός στο «Γουέμπλεϊ», για να μπορώ να έχω συγκρατήσει τη λεπτομέρεια του υποβιβασμού των Κρητικών την ίδια εκείνη σεζόν.
13/03/09
Ο Ζοσέ Μουρίνιο μάλλον είχε καταλάβει από το πρώτο παιχνίδι στο «Σαν Σίρο», ή και…πριν απ’ αυτό, ότι η Γιουνάιτεντ ήταν μία mission impossible. Μία, πρακτικά, χαμένη υπόθεση. Το ταξίδι του στο Μάντσεστερ, τούτη την εβδομάδα, περισσότερο έμοιαζε λοιπόν, έτσι όπως το διαχειρίστηκε, ένα PR project. Μία άσκηση δημοσίων σχέσεων. Πριν και μετά τη ρεβάνς, μίλησε με όλους.
12/03/09
Μάθαμε λοιπόν κάτι (να μας μείνει) απ’ αυτό το τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού του Παναθηναϊκού τούτη τη σεζόν στους διεθνείς δρόμους; Εγώ ένα πράγμα. Που είναι και υπόσχεση: να μην ξαναγράψω τις λεπτομέρειες... λεπτομέρειες. Δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι τα βασικά του ποδοσφαίρου.
11/03/09
Το εύλογο αποτέλεσμα προέκυψε και δεν χρειάζεται κανείς... ψυχίατρος (που είναι πολύ της μόδας στην πράσινη ρητορική των ημερών!) για να θεραπεύσει κάτι. Η πρόκριση της Βιγιαρεάλ ήταν το νορμάλ, η πρόκριση του Παναθηναϊκού θα ήταν η ανώμαλη κατάληξη. Δηλαδή, άθλος. Η Βιγιαρεάλ είναι όσο καλή φαίνεται. Ο Παναθηναϊκός είναι λιγότερο καλός απ' όσο, ενδεχομένως, νομίζεται.
Το 5-1 της ΑΕΚ στις Σέρρες δεν ήταν αφύσικο, το πράγματι αφύσικο του Σαββατοκύριακου (07-08/03) ήταν το 4-0 του Αστέρα Τρίπολης με τον Αρη. Αφύσικο, γενικώς, δεν είναι να επιβεβαιώνεται στο χορτάρι, με το να ανοίγει το ματς και να ξεφεύγει, ένα δεδομένο χάσμα ποιότητας. Αφύσικο είναι να ανοίγει και να ξεφεύγει ένα ματς που ξεκινά ως νορμάλ «παιχνίδι ισοπαλίας».
10/03/09
Στο πρώτο φύλλο της «Εξέδρας», τέτοια εποχή πέρυσι, για την ακρίβεια Σάββατο 29 Μαρτίου παραμονή του ΑΕΚ - Ολυμπιακός 4-0, ο Ακης Ζήκος (μου) είχε πει μια κουβέντα που δεν θα μείνει στην... ιστορία και δεν θα μνημονεύεται όπως συμβαίνει κάθε τρεις και πέντε με εκείνη για τους διαιτητές στο Καραϊσκάκη, αλλά ήταν, θεωρώ, πολύ πιο σημαντική. Ελεγε πως το κακό με τα ντέρμπι στην Ελλάδα είναι ότι εξουθενώνουν πνευματικά τον ποδοσφαιριστή προτού, καν, αρχίσουν. Η περιρρέουσα (υπερ)ένταση. Το build-up.
07/03/09
Για την Κυριακή (08/03), στην Τούμπα, τα πράγματα είναι απλούστατα: Οσο πιο πολύ ποδόσφαιρο παιχθεί, τόσο θα πολλαπλασιαστούν οι πιθανότητες του ΠΑΟΚ στη νίκη. Οσο πιο πολεμικός γίνει ο αγώνας, τόσο αυτές οι πιθανότητες θα συρρικνωθούν. Και θα πολλαπλασιαστούν... οι άλλες. Οι πιθανότητες στην ανυπολόγιστη, εις βάρος του ΠΑΟΚ, ζημία.
06/03/09
Ενα μήνα τώρα, από το ίδιο βράδυ του 1-0 στο πρώτο ματς της Τούμπας, είχα κουραστεί να επισημαίνω (οπουδήποτε μου δίνουν βήμα) πως ο ΠΑΟΚ, αν δεν σκοράρει στο Καραϊσκάκη, δεν θα προκριθεί, τελεία. Δεν ήθελε φιλοσοφία!
05/03/09
Πέρυσι ο Αστέρας Τρίπολης έγινε μονομιάς, «από το πουθενά» που λένε, ο αρχοντοχωριάτης της κοινωνίας της Σούπερ Λίγκας, ψήλωσε πολύ και απότομα, κάποια στιγμή έφτασε να «κοιτάξει» (ο τότε γενικός διευθυντής Γιώργος Μποροβήλος, μεταξύ σοβαρού και αστείου) μέχρι και το από πού πάνε για το... Τσάμπιονς Λιγκ, στο τέλος η σεζόν δεν του «έδωσε» ούτε το UEFA, για την ακρίβεια ούτε την εναλλακτική του Ιντερτότο.
04/03/09
Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, για όση συζήτηση έχει προκαλέσει όλα αυτά τα χρόνια σχετική με το (αν νοείται σε επαγγελματία του ποδοσφαίρου) οπαδικό DNA του, το σαββατόβραδο στο Ολυμπιακό Στάδιο έδωσε την πιο πειστική, την οριστική θα 'λεγε κανείς, απάντηση: Ναι, «είναι ΑΕΚ». Δηλαδή, τι ΑΕΚ, ΑΕΚάρα. Τα γνωστά δύο κεφάλια, ένα να κοιτάζει στη δύση, ένα στην ανατολή. Στην επόμενη έκδοση του θυρεού, το ένα να γελά και το άλλο να κλαίει.
03/03/09
Το συν-πλην έντεκα διατηρήθηκε απείραχτο, επειδή ο (όποιος κι αν ήταν) πλάστης του ποδοσφαίρου επινόησε αυτό το σολομώντειο πράγμα που λέγεται ισοπαλία. Δόξα τω Θεώ, είναι ένας καλός τρόπος «προς το ζην», όχι ο κάλλιστος που εξασφαλίζει το «ευ ζην», όμως τουλάχιστον στο τέλος της βραδιάς δεν έχεις σπασμένο αυτοκίνητο. Κι απ’ το επόμενο πρωινό προχωρείς παραπέρα οπωσδήποτε με τον ενθουσιασμό σε αποκλιμάκωση, αλλά πάλι, ιδίως σε τέτοιες ομάδες, με τους ελάχιστους κραδασμούς.
Επικοινωνήστε με τους συντάκτες της Εξέδρας, καταθέστε τις ερωτήσεις και απόψεις σας