Σύνδεσμοι προσβασιμότητας
Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010
Κοινή σύμπλευση, κοινά όνειρα... Προεδρική επίσκεψη την Πέμπτη! Στο φως το «ιστορικό» μνημόνιο! Επιμένει στα τελειώματα ο Βαλβέρδε Με γεμάτο… οπλοστάσιο Θεραπεία ο «Σάλπι», τρέξιμο ο «Μούσλι» Ενσωματώνονται οι διεθνής, ατομικό για δύο Ο... παππούς Ντάνιελ Κουζέν «Αγγλος» ο Κουμορτζί! Ετοιμος ο Κομπαγιάσι! Ετοιμοπόλεμος ο Αστέρας! Επιστρέφει ο Αντωνίου! Ενδέκατη η Εθνική στο Μουντομπάσκετ Τούρκικη προέλαση «Πετύχαμε μια μεγάλη νίκη» Αποχωρήσεων συνέχεια... «Το Μαρούσι θα ανταποκριθεί στους στόχους του» Ο πιο δύσκολος αγώνας της ζωής του... Επέστρεψε στην έδρα του Με Ασπιώτη για την ανατροπή Κορίτσια για φίλημα! Εδειξαν τα νύχια τους οι Αρκούδες Μουροφούσι και Χάιντλερ νικητές του «World Challenge» Κορυφαίοι του Ιουλίου... Του χρόνου 20 Στα μαλακά η Ferrari Καμία προσθήκη το 2011 Επιτυχημένη εγχείρηση για Λόρις Κράτσλοου αντί Σπις Αντόν, η επιστροφή Αθώος ο Χίγκινς
30/11/09
Το εγχείρημα για τον Ολυμπιακό ήταν να κρύψει τα χάντικαπ. Το εγχείρημα τον ατσάλωσε. Τους έβγαλε, σε διακριθέντες και σε υστερήσαντες, ένα γενικό σκύλιασμα. Η θέση για τον Παναθηναϊκό ήταν, υποτίθεται, η θέση ισχύος. Η θέση τον έκανε μαλθακό. Πολύ σοφτ για χαρντ ροκ καταστάσεις.
28/11/09
Τα μικρά Παγκόσμια Κύπελλα είναι, κατά κόρον, για τη Λατινική Αμερική και για την Αφρική. Επιβεβαιώνουν το φυσικό χάρισμα των παιδιών σ' αυτές τις ηπείρους, των 16χρονων και των 17χρονων απ' τη Νιγηρία έως το Μεξικό κι απ' τη Βραζιλία έως την Γκάνα.
27/11/09
Ο Νικοπολίδης, πεντέμισι χρόνια πλέον, κέρδισε απ' αυτή τη διαδρομή το να είναι περσόνα-τοτέμ σήμερα στον Ολυμπιακό. Πότε ήταν, τις προάλλες μόλις, που ένα πρωινό πήρε το μάτι μου σε πρωτοσέλιδο, κρεμασμένο στο περίπτερο, ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης τον παρακίνησε (δεν θυμάμαι ποιο, ακριβώς, ήταν το θέμα μας εκείνες τις μέρες) «Αντώνη, πάρ' το επάνω σου» ή κάτι τέτοιο; Κάτι σαν παράκληση, ενδεικτική του σεβασμού που κατέκτησε. Κάτι σαν ενθάρρυνση, ενδεικτική της εμπιστοσύνης που απολαμβάνει. Οπως και να 'χει, τιμητικό. Κολακευτικό.
26/11/09 |2 Σχόλια
Στις καλές της Μπαρτσελόνα είναι μαρτύριο, σας βεβαιώ, να εργάζεσαι (με όλες τις συμβάσεις της δουλειάς) στο Καμπ Νου... πέντε ορόφους πάνω απ' το επίπεδο του γρασιδιού. Σου 'ρχεται να σηκωθείς, να πετάξεις την κάσκα, να κατεβείς κάμποσες σειρές καθίσματα, να μπερδευτείς μες στο πλήθος, να μυρίσεις και να ρουφήξεις το ναρκωτικό της ανάτασης.
25/11/09 |8 Σχόλια
Ο ένας χρόνος από τη συγγνώμη της επιστροφής, ή από την επιστροφή της συγγνώμης, δεν γιορτάστηκε με κιτρινόμαυρο σημαιοστολισμό. Μιαν άλλη φορά. Τώρα, η ΑΕΚ γράφει ιστορία δοκιμάζοντας τον εαυτό της ώς πού αντέχει να φτάσει το all-time αρνητικό ρεκόρ που για την ώρα είναι, επί 33 πόντων, 15 κερδισμένοι, 18 χαμένοι. Τώρα, στην ΑΕΚ δεν υπάρχει ένας (νέος ή όχι) παίκτης να ‘χει βελτιωθεί αυτόν τον ένα χρόνο. Υπάρχουν, μόνον, αρκετοί που έχουν χαντακωθεί.
24/11/09 |4 Σχόλια
Κανόνας πείρας: Οπου και όποτε πέφτει τεσσάρα σε (πάσης φύσεως) clasico, μετά το πιο δύσκολο κομμάτι της ορθής ανάγνωσης του ματς αντιστοιχεί σ' εκείνον που την έριξε... και φούσκωσε. Περισσότερο απ' όσο σ' εκείνον που την έφαγε... κι έμπασε. Αλλο, λοιπόν, οι ΠΑΟΚτσήδες και άλλο ο ΠΑΟΚ. Οι ΠΑΟΚτσήδες δικαιούνται να γλεντούν όσο τραβά η ψυχή τους. Ο ΠΑΟΚ, όμως, έχει μία επιλογή. Να χωνέψει ότι πήγε στον αγώνα με τον κατάλληλο στις συνθήκες προσανατολισμό νίκης, και γι' αυτό άλλωστε την πήρε, αλλά ο θρίαμβος ήλθε επειδή του(ς) βγήκαν, ένα προς ένα, όλα.
21/11/09 |1 Σχόλια
Ως γνωστόν, όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά. Αλλά άμα συμβεί να κοιτάζεις από μια κάποια απόσταση... δημοσιογράφους να μαλώνουν για οτιδήποτε υπάρχει στην επικαιρότητα πρόχειρο, τότε δεν είναι ζωγραφική. Είναι γραφικότητα.
20/11/09
Η αξία, τι κέρδισε η Εθνική από το ματς στο Ντόνετσκ, μετριέται με τους λυγμούς του Σεβτσένκο για το τι έχασε στο ίδιο ματς η Ουκρανία. Τον κάναμε κι έκλαψε, αλλά αυτό δεν είναι για να μας δίνει την άγρια ικανοποίηση. Είναι για να μας δίνει τη γνώση. Οτι αυτός, που έχει κατακτήσει το Champions League, που έχει πάει σε Μουντιάλ και έφτασε μέχρι τους προημιτελικούς, που έχει κατοχυρώσει την παγκόσμια αναγνώριση, ήθελε... και τη Νότια Αφρική.
19/11/09
Το ταξιδιωτικό πρόγραμμα είχε και τις «απευθείας πτήσεις» προς Νότια Αφρική. Από την Αθήνα. Από τη Βασιλεία. Εμείς πήγαμε... μέσω Καλαμπάκας. Αλλά πήγαμε. Θα πάμε. Αμα κοιτάξει κανείς τον χάρτη, μοιάζει ποντιακό να ξεκινήσεις για το Γιοχάνεσμπουργκ και να κάνεις την παράκαμψη «από Ντόνετσκ». Αλλά, πάλι, αξίζει τόσο πολύ ο κόπος.
18/11/09
Συμβαίνει να πιστεύω πολύ στο 0-0 ως εντός έδρας αποτέλεσμα σε νοκ άουτ αναμετρήσεις. Είναι απλώς ό,τι καλύτερο μπορείς να φέρεις σε... μη νικηφόρο. Για ό,τι παίζει η Εθνική, αν θέλετε για ό,τι ενθαρρύνεται να παίζει, άριστο. Θυμάμαι τον ημιτελικό του Μουρίνιο το 2004, στο Τσάμπιονς Λιγκ, με την Πόρτο. Εφερε το 0-0 στο «Ντραγκάο» κατά της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και ήταν πανευτυχής. Η φάτσα του... φώναζε ότι θα πήγαινε μετά στο «Ριαθόρ» για να πει «άμα μπορείτε, ελάτε να μας νικήσετε». Ναι, αμέ! Ντερλέι, 0-1, τελικός, τρόπαιο.
17/11/09 |5 Σχόλια
Αρχίζει και αποκτά, πλέον, τρελό ενδιαφέρον το όλο έργο-ΠΑΟΚ. Το έργο, υπό την έννοια του μοντέλου. Η έσωθεν παραγωγή στελεχών, η λογική της συνέχειας που σημαίνει και συνέπεια στη χαραγμένη γραμμή, ότι ο καθένας δείχνει και επιβάλλει «από μέσα» τον αμέσως επόμενό του με κριτήριο το χνώτο, δηλαδή να διασφαλιστεί η κατεύθυνση και να μη γίνονται άλλα εφέτος, άλλα πέρυσι, άλλα του χρόνου και συνεχώς... στο ίδιο σημείο να ευρισκόμαστε, πάνω-κάτω αυτό ήταν το, προφανώς χαμένο σήμερα, πνεύμα της παλαιάς Λίβερπουλ. Σόι το βασίλειο, που λένε.
14/11/09
Τα ματς στην Πορτογαλία δεν ήταν κρίσιμα εξ ορισμού. Η Εθνική βρισκόταν εκεί ήδη. Και, ευρισκόμενη εκεί, το μοναδικό διακύβευμα ήταν «να μην ξεφτιλιστούμε». Εκείνα τα ματς γίνονταν... σιγά σιγά, προτού καν δοθεί ο χρόνος να το συνειδητοποιούμε, κρίσιμα. Το καθένα «έκανε κρίσιμο» το επόμενο. Ωσπου η ομάδα, έτσι ασυνείδητα προχωρώντας, έφτασε όπου έφτασε.
13/11/09 |2 Σχόλια
Ως και τον Οκτώβριο, εμείς τρέχαμε ώσπου στο τέλος βγήκαμε αγκομαχώντας δεύτεροι... ελλείψει, κατ' ουσίαν, τρίτου. Οι δε Ουκρανοί έτρεχαν με άλλους δύο (και όπως η Αγγλία τους δεν έχει καμία σχέση με την Ελβετία μας, άλλο τόσο η δική τους Κροατία δεν συγκρίνεται με το δικό μας Ισραήλ) και πέτυχαν, με δυνατό τέμπο στον τερματισμό, να χωθούν σφήνα ανάμεσά τους. Εναν μήνα μετά, δεν γεννάται ερώτημα άλλο από το τι στο μεταξύ έχει αλλάξει ώστε να δικαιολογείται, όχι η αισιοδοξία, η έστω φίφτι-φίφτι πιθανότητα...
12/11/09 |1 Σχόλια
Βλέποντας από μακριά, παραείναι προφανές ότι θα χρειαστεί ακόμη κάμποσος καιρός ώσπου να ξαναβρεθεί η μπάλα που έχει χαθεί στο χάος-ΑΕΚ. Ως τότε μια... σωτηρία είναι να έχουμε ξεκάθαρη κατά νου, και όχι θολωμένη από χαμένες μπάλες και χαμένα λογικά, την εικόνα: Τι ψάχνει η ΑΕΚ;
11/11/09
Οι δέκα αγωνιστικές στη Σούπερ Λίγκα, και με (την τελευταία, πριν από τις γιορτές) διακοπή πρωταθλήματος να έπεται, είναι κατάλληλος σταθμός μιας πρώτης αξιολόγησης. Αρχίζει να φαίνεται πού το πάνε οι ομάδες. Φαίνονται οι ενδιαφέροντες παίκτες.
10/11/09 |8 Σχόλια
Η ποδοσφαιρογραφία της χώρας βιάζεται απεγνωσμένα να φέρει (για να αρχίσει σιγά σιγά, κιόλας, να «πουλάει») το ντέρμπι Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός... σήμερα, ενώ αυτό αργεί, ακόμη, είκοσι μέρες. Ούτε στην Ισπανία δεν κάνουν έτσι, που σε είκοσι μέρες, την ίδια 29η του μήνα, έχουν, να πεις, Μπαρτσελόνα - Ρεάλ!
07/11/09
Η πρώτη φορά που άναψε ένα μικρό φωτάκι κι αντιλήφθηκα πως «κάτι γίνεται» με αυτόν τον άνθρωπο, ήταν τη νύχτα που η Μπορντό παρέλασε στη Νέα Σμύρνη. Δεκέμβριος πρόπερσι, τελευταία αγωνιστική ομίλων UEFA, αμέσως μετά το 0-1 του Ιστορικού στη Βιέννη, αδιάφοροι (κατά την κλασική «ελληνική» αντίληψη) οι Γάλλοι, μας επισκέφθηκαν με μικρούς, όλους κι όλους 15 παίκτες δήλωσαν στο φύλλο αγώνα, και έως το 20' ο Τζεμπούρ με τον Μάκο είχαν γράψει στο κοντέρ 2-0.
06/11/09
Ο Νομοθέτης του Παιχνιδιού δεν ενδιαφέρεται ποιος βάζει την μπάλα στα δίχτυα. Του αρκεί η μπάλα να περνά τη γραμμή... κανονικά. Δίχως παράβαση. Η έννοια «σκόρερ» δεν υπάρχει πουθενά στις Γραφές του Αθλήματος. Πρόκειται μονάχα για την εκ των υστέρων επινόηση που ικανοποίησε την ανάγκη του ανθρώπου να πλάσει τους ήρωές του.
05/11/09
Απ' έξω, για τον φτωχούλη του Θεού, το Champions League είναι ο παράδεισος. Πώς θα γίνει να τρουπώσει. Από μέσα, με το που κάπως θα γίνει να τρουπώσει, το Champions League είναι ο ανήφορος. Μια σκληρή, καθότι ανώμαλη, προσγείωση στην κακουχία. Πέρυσι, το τρελό κι αλλοπαρμένο παρθενικό ταξίδι της Ανόρθωσης έληξε με τον αλληλοσκοτωμό, μέσα στα σπλάχνα του σωματείου, για τα λεφτά. Για τον ΑΠΟΕΛ, τώρα, ό,τι θα ήταν (προχθές) η μία από τις τρεις νύχτες γιορτής στο «ΓΣΠ», στην πραγματικότητα ήταν μια νύχτα με εκνευρισμό, ένταση, χαλασμένες καρδιές.
04/11/09 |3 Σχόλια
Ο φίλος μου Γιάννης Κόντης, με τον κύκλο των γνωριμιών για τις οποίες αξίζει στ’ αλήθεια να τον... φθονεί κανείς, δεν έχω πολλές αμφιβολίες ότι είναι ικανός του χρόνου, μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, να φέρει προπονητή στον Αρη τον Ντούνγκα. Ή δεν νομίζω να κωλώνει και τον Μαραντόνα.
03/11/09 |16 Σχόλια
Οι φίλοι του Πανιωνίου, ύστερα από τρεις διαδοχικές νίκες στο πρωτάθλημα και μία πρόκριση στο Κύπελλο, ήδη ήξεραν (άλλο αν δεν το ήξερε... ο Παναθηναϊκός) πόσο καλά είχε φτάσει η ομάδα τους να είναι. Τα ίδια πόδια που τον Σεπτέμβριο φαίνονταν να τρέμουν και να τρεκλίζουν, τον Οκτώβριο έγιναν τα πόδια πάνω στα οποία ακουμπά η όλη δομή, πλέον με ασφάλεια.
Επικοινωνήστε με τους συντάκτες της Εξέδρας, καταθέστε τις ερωτήσεις και απόψεις σας