Φίλαθλοι; Οχι εμείς!

16/11/09  | 1 Σχόλια

Παράδειγμα Νο 1: Ο Πάβελ Ζαγκούμνι, πασαδόρος της ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού, είναι λάτρης του Διαδικτύου. Γι' αυτό και απασχολεί δύο άτομα για να ενημερώνουν την προσωπική του ιστοσελίδα. Οι εντυπώσεις του από την Ελλάδα, με τις μολότοφ και τα ΜΑΤ στο πρόσφατο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, δεν ήταν οι καλύτερες. Εντυπωσιάστηκε πάντως από τον παλμό του κόσμου στις κατάμεστες εξέδρες.

Την Κυριακή (15/11), ο Ζαγκούμνι δεν έπαιξε λόγω ίωσης, στο ματς με το Φοίνικα Σύρου, είδε όμως πώς ένα κατάμεστο γήπεδο μπορεί να… αδειάσει στο αμέσως επόμενο εντός έδρας ματς (χωρίς να υπάρχει ποδοσφαιρικό ή μπασκετικό πρωτάθλημα).

Παράδειγμα Νο 2 (ποδοσφαιρικό): Το Σάββατο (14/11) το βράδυ έγιναν τα πλέι οφ της Ευρώπης για την πρόκριση στο Μουντιάλ. Στη Μόσχα, στη Λισσαβώνα και στο Δουβλίνο τα στάδια ήταν κατάμεστα από κόσμο. Το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ήθελε άλλους 30.000 φιλάθλους για να γεμίσει.

Συμπέρασμα: Οι Ελληνες δεν είναι φίλαθλοι και για να γίνουν πρέπει να αλλάξουν πάρα πολλά. Από τη στιγμή που η νέα πολιτική ηγεσία δεν φαίνεται να ασχολείται ιδιαίτερα με τον υψηλό αθλητισμό, ας φροντίσει τουλάχιστον να αφήσει ως κληρονομιά τη διαπαιδαγώγηση των νέων μέσα από τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης.