Οχι… εποχιακές αποφάσεις!

08/02/10

Τρεις μήνες διαρκεί μια εποχή… Φεύγει η άνοιξη, ξεκινά το Μουντιάλ. Τόσο σύντομα! Η Εθνική μας είναι απολύτως λογικό αφενός να σκέφτεται από τώρα τη μεγαλύτερη πρόκληση των τελευταίων χρόνων και αφετέρου να συγκεντρώνεται σε αυτή – και μόνο – τη διοργάνωση. Ωστόσο, ας μην ξεγελιόμαστε από τον… τίτλο. Euro 2012, σου λέει, έχουμε μπροστά μας. Στην πραγματικότητα, αυτό που έχουμε είναι απλώς δύο εποχές και κάτι. Τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ξεκινούν σε εφτά μήνες από τώρα. Τον Σεπτέμβριο του 2010 και όχι στο μακρινό 2012… Μέχρι να πεις ζήτω – για το Μουντιάλ – πέρασαν οι μήνες.

Η Εθνική ομάδα, λοιπόν, δεν έχει χρόνο για αναβλητικότητα. Στοιχείο, που εδώ που τα λέμε, είναι και χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ελληνα. Καλείται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να αποφασίσει για το μέλλον της. Ισως μάλιστα, αυτή τη φορά περισσότερο από κάθε άλλη. Σε αυτό το επίπεδο η προκριματική φάση του Μουντιάλ ήταν πολύ διδακτική για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Από τη μία η πρόκριση με εκείνη τη νίκη επί της Ουκρανίας, έδειξε ότι η ομάδα εξακολουθεί να έχει μεγάλες δυνατότητες. Από την άλλη, όμως, οι αγώνες του ομίλου και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε και οι οποίες την έστειλαν στα μπαράζ, απέδειξαν ότι η ομάδα έχει ανάγκη να αλλάξει κάποια πράγματα. Οπότε, η ενθουσιώδης άποψη που έχει εκφράσει τις τελευταίες ημέρες η πλειοψηφία των διεθνών, «έτσι να συνεχίσουμε και για το Euro», είναι μάλλον βιαστική…

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ευκαιρία που παρουσιάζεται με τη βοήθεια και της κλήρωσης, είναι πολύ μεγάλη για την τρίτη σερί παρουσία της Εθνικής σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και επίσης, την τρίτη διαδοχική παρουσία της σε μεγάλη διοργάνωση. Αυτή η ευκαιρία, λοιπόν, δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με το ρίσκο του «έχουμε χρόνο μέχρι τότε». Χρειάζονται αποφάσεις από ομοσπονδία και προπονητή, διότι αν τις αναβάλλουν για μετά τη Νότια Αφρική, η κλεψύδρα θα έχει αρχίσει να αδειάζει επικίνδυνα.