Κερδίζει τη μάχη με τον εαυτό του

08/02/10

Εγώ πάντως λέω να σουτάρουν τον Νιόπλια από την Παιανία (και πολύ καθυστέρησαν), να φορτώσουν σε ένα κοντέινερ τον «άμπαλο» τον Σισέ και να τον στείλουν πίσω στη Γαλλία και να πλακώσουν στις ξανάστροφες τον «περιπατητή» τον Κατσουράνη, που κοροϊδεύει τον κόσμο. Τι σημασία έχει που νίκησε χθες «αέρα» 3-0 στη Λάρισα ο Παναθηναϊκός;

Εγώ πάω μια εβδομάδα πίσω, Κυριακή βράδυ μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ, όταν η γκρίνια και η μιζέρια (και όχι η κριτική!) στις ραδιοφωνικές εκπομπές με ακροατές ξεχείλιζε λες και ο Παναθηναϊκός ήταν πίσω στη βαθμολογία και όχι έξι βαθμούς μπροστά. Λες και δεν υπήρχε ουδεμία πίστη σε αυτήν την ομάδα. Και μπορούσες τότε να σκεφτείς: «Πώς διάολο να παίξει, αν όλοι αρχίσουν να βλέπουν φαντάσματα μετά από δύο ισοπαλίες;».

Είχα γράψει τότε πως ο Παναθηναϊκός είναι πάντα φαβορί αν δεν… ασθενήσει ξανά. Αυτή η «ασθένεια» που είχα στο μυαλό μου δεν ήταν κάτι που ξεκινάει μέσα από την ομάδα. Τόσα χρόνια έρχεται κυρίως από τον περίγυρο και φωλιάζει μέσα σε αυτήν τρώγοντας τα σωθικά της. Και πέρα από τις «παράγκες» και τις αδικίες (που επίσης υπήρξαν) το ίδιο διάστημα ήταν ένας από τους βασικούς λόγους για να παραπατάει.

Ο Νιόπλιας δεν είναι μάγος. Υποθέτω πως μετά τις δύο ισοπαλίες με Αρη και ΑΕΚ κάποιο ποσοστό ανασφάλειας θα φώλιασε στο μυαλό του. Το σίγουρο είναι πως με την παρουσία του στον πάγκο, πέρα από τις όποιες αλλαγές στο στήσιμο της ομάδας και στην τακτική της, έφερε υγεία και «χαρά» στο παιχνίδι των παικτών του. Και λάθη έκανε και μπορεί να κάνει πάλι, αλλά και αυτός «ψήνεται» μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Η κριτική λοιπόν καλό μπορεί να του κάνει. Αλλά η μιζέρια, η γκρίνια και η μουρμούρα δεν βοηθάνε κανέναν.

Ο Παναθηναϊκός πήρε απαντήσεις για τον εαυτό του -όσον αφορά τους παίκτες- μετά το «φρένο» των δύο αγωνιστικών (με ντέρμπι) και έδωσε απαντήσεις στον ίδιο του τον κόσμο, αλλά και στους διώκτες του. Σε αυτό το χρονικό σημείο ήταν πολύ σημαντικές έως και καθοριστικές. Γενικώς δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να κόβεις τα πόδια αυτών που σε κυνηγάνε ή σε αμφισβητούν. Και μπορεί η ΑΕΛ με επτά καινούργιους παίκτες στην αρχική της ενδεκάδα να ήταν περισσότερο «μικτή μεταγραφών» παρά κανονική ομάδα, αλλά το ζήτημα είναι σε κάθε αγώνα να εκμεταλλεύεσαι τις συγκυρίες.

Ετσι ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κυριαρχήσει χάρη στη δικιά του συνοχή και ομοιογένεια, στην εξέλιξη της αναμέτρησης, αλλά και εκμεταλλευθεί τη διακοπή όταν η βλακεία των οργανωμένων της ΑΕΛ έκοψε τον ρυθμό που είχε μέχρι εκείνη τη στιγμή η ομάδα τους. Ηταν το σημείο που ο Νιόπλιας βρήκε το χρόνο που ήθελε για να πει πιο ήρεμα 3-4 σημαντικά πράγματα στους παίκτες του και να αλλάξει δραστικά την εικόνα της ομάδας του.

Αν την προηγούμενη Δευτέρα οι πιθανότητες του Παναθηναϊκού να πάρει το πρωτάθλημα ήταν κοντά στο 70% το ποσοστό αυτό ανέβηκε κατακόρυφα πλέον, κυρίως γιατί ήρθε η… ψυχολογική αποκατάσταση. Σε συνδυασμό μάλιστα με την απώλεια των δύο βαθμών στο Καυτανζόγλειο από τον ορεξάτο ΠΑΟΚ (που πλήρωσε την ανόητη ενέργεια του Βιτόλο) τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει στην Τούμπα -και καθώς έχει τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ- το σκηνικό μοιάζει και πάλι ιδανικό. Ειδικά αν καταλάβουν όλοι πως αυτή η ομάδα θέλει δουλειά ακόμα μέχρι να αρχίσει να πηγαίνει «τρένο» ώστε να είναι όλοι ικανοποιημένοι και να μην γκρινιάζουν τα ραδιόφωνα.